Joyce

AIOS Infectieziektebestrijding

Tijdens mijn coschappen in het ziekenhuis maakte ik geneeskunde in de praktijk mee. Ik vond het werk leuk, maar miste iets. In het ziekenhuis focus je je volledig op het beter maken van die ene patiënt die voor je ligt. Dat is prachtig werk, maar ik merkte dat ik breder wilde kijken. Niet alleen genezen, maar juist voorkómen dat mensen ziek worden. Die nieuwsgierigheid bracht me bij de GGD.

Na mijn studie startte ik als basisarts Jeugdgezondheidszorg bij GGD Hart voor Brabant. Een fijne plek om ervaring met cliënten op te doen, maar mijn interesse lag toch echt bij infectieziektebestrijding. Daarom solliciteerde ik bij die afdeling van GGD West-Brabant. Dat was dubbel geluk, want zo keerde ik terug naar de regio waar ik opgroeide. Daar viel alles op zijn plek. Na een half jaar startte ik met de specialisatie Arts Maatschappij & Gezondheid, profiel Infectieziektebestrijding. Een hele mondvol, maar het betekent eigenlijk dat je met een medische bril naar de samenleving kijkt. In plaats van één patiënt proberen we de hele regio gezond te houden.

Het eerlijke verhaal vertellen

Mensen dachten vroeger weleens dat we infectieziekten wel onder controle hadden. Corona en de vogelgriep lieten zien dat dit helaas niet zo is. De kans dat ziektes van dier op mens overspringen is verre van voorbij. Bij dit soort infectieziekten moet je aan maatschappelijke oplossingen denken, zoals aanpassen hoe we leven, hoe we met hygiëne omgaan of hoe we onze steden inrichten.

Soms betekent dit dat je het eerlijke, minder leuke verhaal moet vertellen. Een arts Maatschappij & Gezondheid denkt mee over deze grote maatschappelijke puzzels. Daardoor zie je misschien minder direct resultaat dan in een ziekenhuis, maar ik weet dat dit werk op de lange termijn grote problemen kan voorkomen.

Naast de inhoudelijke uitdaging waardeer ik de werkcultuur bij de GGD. In het ziekenhuis is het vaak rennen en vliegen, ook in de nachten en weekenden. Ik houd van mijn werk, maar ook van mijn leven daarnaast. Zeker nu ik zwanger ben, vind ik die balans belangrijk. Ik wil impact maken op de volksgezondheid én mijn kindje zien opgroeien. Bij de GGD hoef ik gelukkig niet te kiezen.

Samen over grenzen kijken

Ons team Infectieziektebestrijding is relatief jong en iedereen staat open voor vernieuwing. We doen het echt samen, en dat stopt niet bij onze afdeling. We kijken juist over de grenzen van ons eigen vakgebied heen. Zo zoeken we bij complexe problemen bijvoorbeeld de expertise van medische milieukunde op.

De tijgermug is daarvan een mooi voorbeeld. Wij zien dat beestje vooral als een risico op ziektes. Mijn collega’s kijken met een andere bril: hoe dragen de parken en tuinen in onze leefomgeving bij aan de komst van deze mug? Door onze kennis te bundelen, komen we tot een compleet advies. Zo bestrijden we niet alleen de overlast, maar verkleinen we ook het gezondheidsrisico.