Het gesprek gaat vaak over het kind, maar hoe gaat het met de ouder?

‘Als jeugdverpleegkundige hoor ik regelmatig van ouders dat ze weinig ruimte voelen om over hun welbevinden te praten. Terwijl dat zo belangrijk is, want als een ouder niet goed in zijn vel zit, heeft dat invloed op het hele gezin. Ik vraag weleens: ‘Heb je het hier ook met een vriendin over?’ En dan hoor ik vaak terug: ‘Nee, we hebben het wel over de kinderen, maar niet over hoe ik me als moeder voel.’ Gesprekken blijven vaak aan de oppervlakte. Veel mensen hebben het gevoel dat ze falen als er iets niet goed gaat, waardoor het moeilijk is om erover te praten.

Ik werk nu veertien jaar als jeugdverpleegkundige en ik heb wel het idee dat we bij de GGD meer aandacht hebben voor de ouders. Bij het consultatiebureau proberen we meer te focussen op wat er goed gaat. Als ouders vragen hebben, zeggen we niet: ‘Je moet het zo en zo doen.’ We kijken juist meer naar: hoe zou je het anders willen zien en hoe kunnen wij je daarbij helpen?

Vanuit het hulpprogramma Stevig Ouderschap kom ik bij gezinnen over de vloer die een zekere kwetsbaarheid hebben. Ouders die onzeker zijn, weinig tot geen netwerk hebben, een vervelende jeugd hebben gehad of psychische klachten hebben. Als ze vragen hebben over het huilen of de voeding van de baby, probeer ik die zo kort mogelijk te beantwoorden. Die praktische zaken kunnen ook op het consultatiebureau besproken worden. Ik wil echt praten over hoe het met hen gaat. Dat doe ik ook door middel van de gesprekstool: een kaartenset die helpt om het gesprek over ouderlijk welbevinden op gang te brengen.

Als ik de kaarten op tafel leg, zeg ik: ‘Goh, zie jij een kaartje dat je aanspreekt?’ Er zijn vijf thema’s en een thema gaat over persoonlijk welbevinden. Met een alleenstaande moeder ging een kaart over de vraag of het haar lukt om op te laden en te ontspannen. Ze vertelde dat dat soms lastig voor haar is, omdat alles op haar schouders terecht komt. Doordat je naar de kaarten kunt kijken, hoef je elkaar niet steeds aan te kijken. Dat praat makkelijker. Van ouders krijg ik terug dat ze het fijn vinden om op deze manier in gesprek te gaan.

Als je een kind krijgt, gebeurt er zoveel in je leven. Hoe oud je kinderen ook zijn, het blijft belangrijk om een moment te vinden om met je partner of iemand anders te praten over hoe je je voelt, zodat je elkaar kunt steunen en helpen. Hoe mooi zou het als we daar net zo makkelijk over zouden praten als over het weer?’