Je hoeft het niet alleen te doen

‘Vanuit Home-Start Nederland vragen we wel eens aan ouders: ‘Wie in jouw omgeving kun je vragen om soms even op jullie baby te passen?’ Er zijn mensen die denken dat ze niemand kunnen vragen. Maar wat vaak blijkt, is dat ze bijvoorbeeld goed contact hebben met de buurvrouw. En vaak blijkt dat die buurvrouw best iets voor je wil betekenen. De meeste mensen willen elkaar helpen, maar misschien vindt de buurvrouw het raar of te privé om zichzelf als oppas aan te bieden. Het is dus heel belangrijk om hierover te praten.

Uit veel onderzoeken weten we hoe belangrijk een netwerk voor ouders is: om mensen in je omgeving te hebben met wie je je zorgen en dingen waar je tegenaan loopt kunt delen. Alleen al dat delen en het hebben van een luisterend oor dragen bij aan veerkracht, minder stress en een beter welzijn. Tegenwoordig zijn er minder vanzelfsprekende plekken waar ouders elkaar kunnen ontmoeten. Vroeger gingen veel mensen bijvoorbeeld naar de kerk. Wij stimuleren ouders om andere ouders op te zoeken. Het kan helpend zijn om van anderen te horen dat zij hetzelfde meemaken. Dan hoor je bijvoorbeeld dat hun peuter ook heel veel ‘nee’ zegt en soms niks wil eten.

We horen vaak dat ouders te lang met dingen rondlopen, omdat ze denken dat ze de enige zijn. Ze denken: ik kan het wel alleen, maar juist daardoor lopen ze vast. De meeste ouders doen het goed en willen het ook goed doen. Toch hebben veel ouders het gevoel dat ze falen en daarbij komt schaamte kijken. Ze vinden het lastig om te praten over dingen die niet goed gaan. Daarom is een goed, gezond netwerk belangrijk, waar je je verhaal kwijt kunt.

Ook uit persoonlijke ervaring weet ik hoe belangrijk het is om over je welbevinden te praten. Ik heb een dochter die veel te vroeg geboren is. Ik had het fijn gevonden als iemand destijds had gevraagd: ‘Hoe is het voor jou?’ Daar heeft nooit iemand naar gevraagd. Er was destijds veel minder oog voor ouders. Dat heb ik gemist. Daarom vind ik het ook zo goed dat wij ons echt richten op de ouders. Wanneer de ouder lekker in zijn vel zit, gaat het beter met het kind én met de ouder kindrelatie. Dat soort gesprekken moeten we meer met elkaar gaan voeren: wat betekent het voor jou als ouder, hoe deal je ermee en wat heb je nodig om het vol te houden? Want als je alleen even vraagt ‘Hoe gaat het?’ zegt iedereen: ‘Gaat wel goed.’ En dan gaan mensen weer over tot de orde van de dag.’