Ouders hebben ook steun nodig

‘Ik zou zeggen: als het goed gaat met de ouders, gaat het meestal ook goed met de kinderen. Ik denk dat wanneer ouders zich goed voelen, steun hebben en lekker in hun vel zitten, ze hun kinderen beter kunnen opvoeden, omdat ze daar meer ruimte voor hebben. Als je veel stress hebt, weinig steun, financiële zorgen en slapeloze nachten, dan is het lastig om de nodige aandacht aan je kind te kunnen geven. Daarom is het belangrijk dat ouders steun hebben. Waar ik behoefte aan zou hebben? Aan wat meer vrije tijd. Dat is soms lastig als ouder.

Ik heb wel gesprekken met mensen over hoe ik het ouderschap ervaar. Met vrienden, familie en collega’s praat ik over de slapeloze nachten en ook over de leuke dingen momenten met mijn kind. Hoe trots ik ben als ik een gesprek met hem voer of over de liefdevolle momenten waarop hij voor het slapen gaan zegt: ‘Mama, ik vind je heel lief.’ Eigenlijk bespreek ik van alles. Maar mensen vragen niet per se aan mij: ‘Hoe gaat het met jou?’ Ik sta er eigenlijk niet bij stil dat ze dat niet vragen. Nu ik erover nadenk, is dat misschien iets wat ik van mijn naasten wat meer zou verwachten. Het is niet dat ik ermee zit, omdat het tot nu toe ook prima gaat. En ook al wordt het niet gevraagd, ik merk dat ik steun krijg vanuit mijn omgeving.

Ik denk niet dat er genoeg ruimte is voor het welbevinden van ouders. In onze maatschappij gaat iedereen door, iedereen moet werken en is druk. Het leven gaat door, terwijl er vooral als moeder heel veel bij komt kijken: van zwangerschap tot de bevalling en daarna. Vooral de eerste levensjaren hebben toch wel veel impact op hoe je je voelt. Er wordt veel verwacht van ouders en vooral van moeders.

Ik geef les pedagogiek op de Haagse Hogeschool. De laatste jaren merk ik dat er binnen de opleiding en de lessen meer aandacht is voor ouders en hun welbevinden. We proberen studenten daar bewuster van te maken. Ik merk dat studenten breder kijken dan alleen naar het kind. Een student zei gister: ‘Ik kan me voorstellen als een kind zoveel gedragsproblemen heeft, dat dat ook lastig is voor ouder.’ Ze proberen zich te verplaatsen in het perspectief van de ouder. Een verandering die ik niet alleen zie binnen de opleiding, maar overal. Gelukkig maar.’