Naar hoofdinhoud

Door te praten voel je je minder alleen

Gina de Graaf (38) werkt in de gehandicaptenzorg en woont in Waalwijk met haar partner en hun twee zoons (2 en 2 maanden).

‘Met vriendinnen kan ik over alle aspecten van het ouderschap praten. Alles mag er in die gesprekken zijn. Het gaat alle kanten op: van hoe mooi ik het vind hoe mijn kind vol verbazing naar diertjes kijkt tot hoe heftig gebroken nachten zijn. Ik ben blij dat we kunnen praten over hoe het met ons gaat, juist omdat ik ook weet hoe het is om niet over je welbevinden te kunnen praten. Ik heb geworsteld met depressies en een eetstoornis. Vanuit mijn jeugd heb ik niet geleerd om over emoties te praten. Door therapie heb ik geleerd om wel daarover te praten. Als ik deel hoe ik me voel, is er altijd wel iemand die zegt: ‘Dat snap ik’ of ‘Dat heb ik ook.’ Daardoor voel ik me meteen minder alleen.

Omdat ik bang was om mijn depressies en mijn moeite om over emoties te praten door te geven aan mijn kinderen, werd ons bij de geboorte van onze eerste zoon hulp aangeboden. Sindsdien komt jeugdverpleegkundige Brenda vanuit Stevig Ouderschap eens in de paar maanden bij ons over de vloer. Dan praten we over hoe het gaat. Met Brenda heb ik drie kaarten van de gesprekstool besproken. Ik weet niet meer precies wat erop stond, maar een kaart bracht ons bijvoorbeeld op het onderwerp dat mijn partner makkelijk zegt: ‘Ik ga morgen roeien.’ Als ik iets ga doen, denk ik eerder: kan dat wel? Dan overleg ik het eerst met hem. Terwijl ik ook mag zeggen: ‘Volgende week ga ik met een vriendin lunchen.’ Natuurlijk kun je even met je partner overleggen, maar het gaf me een inzicht dat ik meer ruimte mag innemen. Ik dacht dat ik daar al verder in was, totdat ik die kaartjes las.

Als ik op sociale media kijk zie ik alleen maar de meest fantastische plaatjes van gezinnen. Dat maakt me weleens onzeker, omdat ik me dan afvraag of zij het niet ook soms lastig hebben. Toch merk ik ook dat steeds meer ouders zeggen dat het ouderschap heel mooi is, maar ook pittig kan zijn. Openhartig praten over ouderschap zorgt voor erkenning en herkenning en een stuk bevestiging. Soms kan ik twijfelen of ik het wel goed doe als moeder. Ik vind het heel fijn als mijn partner me een compliment geeft. Of als mijn vriendinnen, schoonmoeder of moeder zegt: ‘Wat hebben jullie toch heerlijke jongens.’ En als ik de oudste heerlijk zie spelen in de speeltuin, denk ik: dat hebben we toch maar goed gedaan.’

Deel het artikel